Akkerbouw investeringsobject

800,0 ha. USD 6.000.000,-   Te koop   Akkerbouw

Aguila, Uruguay


Mooi kavel aan de rivier Rio Negro gelegen. Zonder opstallen.

De gemiddelde CONEAT is 182. De benutting is 75% van het kavel; de rest wordt gebruikt voor vee.
Afstand tot ruta 3 is ongeveer 20 km. Afstand tot aan de stad Young is 80 km.
Verpachting zal geen enkel probleem zijn in deze regio.

De vraag`prijs is 7.500 USD per hectare.

  • id
    1428
  • Prijs
    USD 6.000.000,- USD > EUR
  • Grootte
    800,0 ha.
  • Type
    Akkerbouw
  • Land
    Uruguay
  • Plaats
    Aguila

Over Uruguay

Uruguay is gelegen in het zuidelijke deel van Latijns-Amerika aan de Atlantische Oceaan. Het noorden grenst aan Brazilië en het zuiden en westen aan Argentinië. Dit land wordt van Uruguay gescheiden door de Río de la Plata en de Río Uruguay. De hoofdstad van Uruguay, Montevideo, bevindt zich aan de baai van de Río de la Plata. De landoppervlakte van Uruguay beslaat ongeveer 176.000 km2 (5 x omvang Nederland), waarmee Uruguay één van de kleinere landen van Zuid Amerika is. De Uruguayaanse bevolking bedraagt bijna 3,4 miljoen mensen, waarvan meer dan de helft in de hoofdstad wonen. Meer dan 90% van de bevolking woont in stedelijk gebied en minder dan 10% op het platteland. De huidige Uruguayaanse bevolking is vrijwel volledig van Europese afkomst en dan vooral van Spaanse en Italiaanse origine. De officiële taal in Uruguay is het Spaans. Na aankomst in Uruguay valt op dat het erg Zuid-Europees overkomt, de cultuur, de mensen, het eten is allemaal afgeleid van Spanje en Italie. Het landschap kenmerkt zich door glooiende graslanden doorkruist met vele rivieren. Het land beschikt het gehele jaar over een wisselend en aangenaam klimaat. In de zomer bedraagt de temperatuur gemiddeld 25° à 30º Celsius en in de winter gemiddeld 8° à 13º Celsius. 

 De groei van het Bruto Nationaal Product (8,8%), de werkloosheid (6,1%) en inflatie (6,1%) waren in Uruguay in 2010 op historisch lage niveau’s. Deze cijfers samen met de investeringen in het land laten zien dat er gesproken kan worden van een economische bloeiperiode. Dit hangt ook samen met de hoge prijzen op internationaal niveau voor voedselproducten, zoals vlees, soja en rijst. Daarnaast heeft de Uruguayaanse regering en economie het volledige vertrouwen van internationale organisaties zoals de Wereldbank, het IMF en de belangrijkste banken ter wereld. Wat ongetwijfeld ook een rol heeft gespeeld bij de buitenlandse investeerders is de politieke en sociale stabiliteit in Uruguay. In vergelijking met andere Zuid-Amerikaanse en ook veel Europese landen scoort Uruguay erg goed wanneer het gaat om economische vrijheden, democratie, corrputie en juridische zekerheden. Daarnaast is er in Uruguay sprake van een heel goede leefomgeving en kwaliteit. Het gunstige klimaat, de korte afstanden tussen stad, platteland en strand, de veiligheid en rust maken het land zeer aangenaam om te wonen. Om die redden vestigen steeds meer buitenlanders zich in Uruguay.

De Uruguayaanse overheid heeft in 1998 speciale wetgeving in het leven geroepen om buitenlandse investeringen aantrekkelijk te maken. Op grond daarvan is er sprake van gelijke behandeling van buitenlandse investeerders met ingezetenen, is er geen toestemming of registratie van de investering vooraf vereist en mogen vermogen en winsten zonder belemmering of heffing worden overgemaakt van en naar het buitenland. Ook zijn er in die wet allerlei vrijstellingen van belastingheffing geregeld. Ook zijn er vrijhandelszones ingesteld waarin buitenlandse bedrijven zich kunnen vestigen en waarbij zij geen enkele belasting betalen afgezien van de sociale lasten voor Uruguayaanse werknemers. In deze vrijhandelszones zijn voornamelijk dienstverleners, zoals call centers gevestigd. 

 Er zijn verschillende belastingheffingen: inkomstenbelasting individueel tot 25%, vermogensbelasting 12% over genoten rente, vennootschapsbelasting 25%. Daarnaast wordt er een heffing van 2% opgelegd bij onroerend goed transacties aan beide partijen die bij de transactie betrokken zijn. Het is toegestaan om vermogen, winst en dividend naar het land van oorsprong te transfereren zonder dat daarover belasting wordt geheven. Er zijn ook geen beperking aan het gebruik van buitenlandse valuta, overal bestaan wisselkantoren waar de valuta zonder voorwaarden van autorisatie of registratie kan worden omgewisseld. Daarnaast bestaan er in Uruguay vrij strikte geheimhoudingswetten voor banken. 

 Het is voor buitenlanders erg eenvoudig Uruguay binnen te komen, er zich te vestigen en een bedrijf te starten. Dit wordt vanuit de overheid op allerlei manieren gestimuleerd. Bij binnenkomst wordt door de douane een toeristenvisum afgegeven met een duur van drie maanden. Bij langer verblijf dient een aanvraag voor een verblijfsvergunning te worden gedaan bij het immigratiekantoor (DNM).

Uruguay is gesitueerd op dezelfde breedtegraad als Chili en Zuid-Afrika en heeft een vergelijkbaar gunstig klimaat. Ook is de bodemgesteldheid uitstekend; uit FAO onderzoeken komt de bodemkwaliteit van Uruguay wereldwijd als nummer 1 naar voren. Ook is er ruim voldoende oppervlaktewater beschikbaar, doordat er regelmatig regen valt met een goede spreiding over het jaar. Daarnaast ligt Uruguay op het grootste drinkwaterreservoir van de wereld, de Guarani aquifer. Dit alles maakt het bijvoorbeeld mogelijk om twee oogsten per jaar te hebben in de akkerbouw. Bijvoorbeeld sojabonen of sorgo zaaien in november/december en oogsten in april/mei en daarna op hetzelfde perceel tarwe van juni tot de oogstperiode in november.

Tegelijkertijd zijn de grondprijzen in vergelijking met de omringende landen nog steeds erg attractief en ook is er nog steeds ruim voldoende aanbod van grond. De logistiek en infrastructuur in Uruguay is van zeer goed niveau met heel moderne zeehaven en vliegveld. Ook het wegennet is goed toegankelijk en het voordeel ten opzichte van de regio zijn de relatief korte afstanden vanwege de geringe omvang van het land. De bodemgesteldheid van heel Uruguay is vastgelegd in een elektronische databank die publiek toegankelijk is (www.prenader.gub.uy/coneat). Door het invoeren van kadastrale nummers in dit systeem wordt een kaart zichtbaar die de bodemgesteld van dit gebied laat zien en aangeeft welke productietypen het meest geschikt zijn. De bodemkwaliteit wordt gerangschikt door indexatie. Deze indexering is ook een indicatie voor de grondprijs, hoewel voor een goede prijswaardering ook dient te worden gekeken naar infrastructuur en eventueel irrigatiemogelijkheden. In het kadaster zijn alle percelen in Uruguay geregisteerd en bij verkoop van grond dient dit ook te worden gemeld en geregisteerd bij het kadaster. De aankoop van grond wordt verricht door een beedigd notaris, die wordt aangewezen door de koper. De notaris dient onderzoek te verrichten naar de rechtsgeldigheid van de transactie, ziet toe op de betaling en registeert de transactie bij het Kadaster. Na de mondelinge overeenkomst tussen koper en verkoper wordt de overeenkomst vastgelegd in een voorlopige koopovereenkomst (boleta de reserva). Daarna wordt binnen een termijn van maximaal 45 dagen onderzoek gedaan naar de rechtsgeldigheid (met name om vast te stellen of er geen problemen bestaan met nalatenschap of leningen). Daarna wordt een definitieve overeenkomst opgesteld, getekend en na betaling gaat het eigendom definitief over naar de koper. Het juridische systeem in Uruguay is heel betrouwbaar en er zijn dan ook geen problemen bekend met buitenlandse investeerders die hier slechte ervaringen mee zouden hebben gehad in Uruguay. Er is een transitie gaande in de landbouw van kleinschalige productie door families naar grootschalige gediversificeerde landbouw door private ondernemingen. Dit leidt o.a. tot een verschuiving van extensieve veeteelt naar akkerbouw, met name soja. Ook is er door de komst van cellulose fabrikanten een grote toename geweest van de bosbouw. Met name in het noorden van Uruguay zijn veel hectares beplant met eucalyptus bomen. Hoewel er een transitie gaande is in de Uruguayaanse landbouw naar meer grootschalige productie, is er geen werkelijke intensivering van de productie gestart. Doordat er in Uruguay geen sprake is van ruimtegebrek en men wellicht niet de mentaliteit heeft om het “onderste uit de kan’ te willen halen, is de agrarische productie nog steeds vrij extensief en met een lage arbeidsinzet. De economische perspectieven verschillen per sector, in de graanteelt en akkerbouw is sprake van vergaande professionalisering, de fruitteelt en wijnbouw zijn in opkomst en andere sectoren zijn meer traditioneel georienteerd. Met name in de veehouderij en dan in het bijzonder de melkveehouderij kan er nog veel winst worden geboekt. De export van landbouwproducten is van enorm groot belang voor de Uruguyaanse economie. De export van Uruguay wordt gedomineerd door landbouwproducten (vlees, rijst, soja, zuivel en wol nemen het grootste deel van de export in). Er is dan ook een apart agentschap van de overheid dat zich bezig houdt met de promotie van export en investeringen. Dit agentschap Uruguay XXI zet zich in om de Uruguayaanse landbouw in het buitenland te promoten. Grofweg kunnen de landbouwsectoren geografisch verdeeld worden over Uruguay. De rijstteelt vindt uitsluitend plaats in het noordoosten in het deel bij de Braziliaanse grens (Cerro Largo en Treinta y Tres). De fruitteelt en wijnbouw worden voornamelijk uitgevoerd in de omgeving van Montevideo en het departement Canelones. De aangeplante bossen zijn vooral te vinden in de centrale zones van het land, Durazno, Tacuarembo. Extensieve veeteelt wordt veelal uitgevoerd in de westelijke zone langs de rivier Uruguay aan de grens met Argentinie. De hectareprijs van deze percelen is beneden het gemiddelde en bedraagt medio 2011 zo’n 3.500 USD. Extensieve veeteelt vindt meestal plaats op bedrijven vanaf 400 tot 1000 hectare. Zuivelproductie vindt van oudsher plaats in de regio’s tussen Colonia en Montevideo. De percelen zijn meestal tussen de 100 en 300 hectare en de gemiddelde hectareprijs tussen 4.500 en 5.500 USD. De akkerbouw is de laatste jaren enorm gegroeid en tegenwoordig produceert men in Uruguay veel soja, tarwe, mais en sorgo. Akkerbouw vindt met name in het zuiden en centrum van het land plaats (Soriano, Rio Negro, Flores, Durazno), maar ook steeds meer ten noorden van de Rio Negro in Tacuarembo. De percelen zijn vaak tussen de 250 en 700 hectares. Prijzen verschillen erg, hoe meer de bedrijven in het westen zijn hie duurder: in Soriano en Rio Negro zijn hectareprijzen van 7.500 USD normaal, terwijl in Durazno en Tacuarembo hectareprijzen van 4.500 tot 5.5.00 USD normaal zijn voor percelen van vergelijkbare bodemkwaliteit. Grote pachtbedrijven, zoals El Tejar, MSU, AdecoAgro en AdP zijn in het westen, centrum en noorden van Uruguay overal actief en bereid om akkerbouwbedrijven of gemengde bedrijven in bewerking te nemen. Voor Europese landbouwers die zich in Uruguay willen vestigen is het wellicht aantrekkelijk om een bedrijf te kiezen op niet al te grote afstand van steden zoals, Montevideo, Colonia of Punta del Este. Dit maakt de sociale integratie in het land makkelijker, ook met het oog op onderwijs, gezondheidszorg en culturele voorzieningen. Hoewel die bedrijven door de nabijheid van steden waarschijnlijk een iets hogere hectareprijs kennen, is de grond meestal ook productiever. Dit rechtvaardigt dan ook wel de hogere productieprijs. Het is mogelijk in of bij een stad te wonen en dagelijks naar het bedrijf te reizen of 1 uur reistijd. Een beheerder woont dan op het bedrijf en heeft de dagelijkse zorg voor het bedrijf. In bepaalde gevallen kan men ook permanent op het bedrijf wonen en dagelijks naar de stad reizen voor scholing, werk of anderszins. Uiteraard zijn er veel verschillen tussen de landbouw in Uruguay en Nederland/ Duitsland/Belgie. Ten eerste de ruimte, die volop beschikbaar is. Grote percelen van 200 of 300 vierkanate meter zijn in Uruguay heel normaal. De orientatie gebeurt door te kijken naar bomen, rivieren of andere vaste punten in het landschap. Daarnaast is het in Uruguay niet ongebruikelijk dat een bedrijf uit meerdere percelen bestaat, soms van elkaar gescheiden door andere percelen. Op grote bedrijven van meer dan honderd hectare treft men in Uruguay ook altijd wel een natuurlijke afwatering, bomen of verharding. Dit maakt dat een bedrijf niet voor iedere vierkante meter productief is, zoals in West Europa gebruikelijk is. Vaak worden in Uruguay akkerbouw en veeteelt tegelijkertijd uitgevoerd om optimaal gebruik te maken van de bodemomstandigheden. Gezien de grootte van de bedrijven zijn ook interne wegen van gravel nodig om op ieder moment in het jaar met tractoren en machines het land te kunnen bereiken. Ook is er kilometers stroomdraad nodig om het hele bedrijf af te rasteren. Dit wordt vaak van stroom voorzien met een klein zonnepaneel. In Uruguay is er weinig overheidsbemoeienis met de landbouw. Geen vergunningen, bestemmingsplannen of productiequota, maar ook geen tegemoetkomingen op financieel gebied. Dit maakt dat landbouwers in grote vrijheid kunnen werken. Doorslaggevend zijn de ondernemerskwaliteiten, marktprijzen en zoals altijd en overal het klimaat.